با ترفند «لباس ساندویچی»، کوله اربعین‌تان را نصف کنید!

03:37۰

معمولاً ترس از گرما، تعریق زیاد باعث می‌شود زائران لباس‌های بیشتری با خود بردارند اما این یکی از اشتباهات رایج در بستن کوله است.

میدان خبری: هر صد گرم بار اضافه در عمودهای بالای ۵۰۰، به یک وزنه سنگین روی شانه‌هایتان تبدیل می‌شود. چطور یک کوله استاندارد و سبک ببندیم که در گرمای طاقت‌فرسای مسیر، عصای دستمان باشد نه وبال گردن؟

سندرم «شاید لازم شود» را در خانه جا بگذارید!

بیشتر زائران کوله‌پشتی‌شان را با اضطرابشان پر می‌کنند، نه با نیازهای واقعی! وقتی زائر مدام با خودش می‌گوید «شاید این لباس لازم شود، شاید این حوله بزرگ به کار بیاید»، در واقع دارد به اضطرابِ مواجهه با شرایط پیش‌بینی‌نشده‌ی سفر پاسخ می‌دهد. در پیاده‌روی اربعین، آن هم در گرمای طاقت‌فرسای مردادماه، هر بار اضافه، بعد از روز دوم به عاملی برای خستگی و کلافگی تبدیل می‌شود. کوله‌ی سنگین، جسم را زودتر خسته می‌کند و وقتی جسم خسته باشد، ذهن و دل هم توان همراهی ندارند. خستگی، تمرکز را می‌گیرد و نمی‌گذارد آن‌گونه که شایسته است، دل به دعا، ذکر و حال‌وهوای معنوی اربعین سپرده شود. راهکار طلایی این است که بی‌رحمانه با وسایلتان روبه‌رو شوید و هر چیزی که برچسب «شاید» دارد را از کوله بیرون بیندازید.

قانون «لباس‌های شیفتی» و بقا در گرمای ۵۰ درجه

معمولاً ترس از گرما، تعریق زیاد باعث می‌شود زائران لباس‌های بیشتری با خود بردارند اما این یکی از اشتباهات رایج در بستن کوله است. بهتر است از قانون «لباس‌های شیفتی» استفاده کنید یعنی دو دست لباس نخی، خنک و بسیار سبک. یکی تن شماست و دیگری در کوله. هر شب در موکب یکی را می‌شویید و تا صبح به راحتی خشک می‌شود.

برای نجات از گرما و تعریق مهم‌ترین وسایلی که باید در دسترس‌ترین جیبِ کوله باشند، پماد یا پودر تالک برای جلوگیری از عرق‌سوز شدن، پودر او آر اس ORS برای مدیریت آب بدن، یک چفیه نخی بزرگ برای خیس کردن و انداختن روی سر، و یک عینک آفتابی استاندارد است. یادتان باشد در این مسیر خدمات بهداشتی و تغذیه به وفور هست، پس نیازی به حمل آذوقه و خوراکی‌های سنگین نیست.

ترفند «ساندویچ‌کردن لباس‌ها» و زیپ‌کیپ‌های نجات‌بخش!

فضای کوله شما به شدت محدود است. به جای تا کردنِ سنتی، لباس‌ها را رول یا اصطلاحاً ساندویچ کنید. این کار هم فضای بسیار کمتری می‌گیرد و هم از چروک شدن بیش‌ازحد جلوگیری می‌کند. اما راز طلاییِ زائران حرفه‌ای، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی زیپ‌دار (زیپ‌کیپ) است. لباس‌های زیر، کابل‌های شارژ، داروها و وسایل بهداشتی را دسته‌بندی کرده و هوای داخل کیسه‌ها را خالی کنید. با این کار، هم کوله‌تان مثل یک کمدِ کوچک نظم می‌گیرد و برای پیدا کردن یک شارژر کل وسایل را بیرون نمی‌ریزید، هم در برابر گرد و غبارِ مسیر، وسایلتان کاملاً تمیز می‌مانند.

خوابِ پادشاهی روی موکت موکب‌ها!

برداشتن کیسه‌خواب در این فصل یعنی حمل یک کوره آجرپزی روی دوشتان! لطفاً پتوی مسافرتی و کیسه‌خواب را از لیست خط بزنید. فقط یک ملحفه نخیِ بسیار نازک، سبک و شخصی با خودتان داشته باشید. این ملحفه هم برای رعایت بهداشت روی فرش یا موکت موکب‌ها عالی است و هم شب‌ها به عنوان یک رواندازِ خنک استفاده می‌شود. برای بالش هم نیازی نیست بار اضافه و جاگیر ببرید؛ لباس‌های تمیز داخل کوله یا حتی خود کوله‌پشتی، بهترین بالش برای رفع خستگیِ شب هستند.

تنظیمات کارخانه کوله‌پشتی

قرار نیست تمام وزن کوله روی شانه‌های شما باشد. بندِ کمری و بندِ سینه‌ای روی کوله‌پشتی‌ها برای قشنگی طراحی نشده‌اند. آن‌ها را حتماً محکم ببندید تا ۸۰ درصد وزنِ بار از روی شانه‌ها برداشته شده و به لگن و پاهای شما منتقل شود. اگر بعد از چند ساعت پیاده‌روی احساس گردن‌درد یا کتف‌درد کردید، یعنی بندهای کوله‌تان درست تنظیم نیست و ستون فقراتتان دارد تاوان این اشتباه را پس می‌دهد.

پاوربانک؛ تنها وزنه سنگینی که می‌ارزد!

تنها جایی که اجازه دارید کمی بارتان را سنگین کنید، بخش الکترونیک است. پریز برق در موکب‌ها حکم کیمیا را دارد و معمولاً اشغال است. یک پاوربانک قدرتمند اما با ابعاد معقول همراه داشته باشید تا درگیر استرسِ تمام شدن شارژ گوشی و قطع ارتباط با همسفرانتان نشوید. به جای چند کابل مختلف، یک کابلِ چندسر بردارید تا هم جای کمتری بگیرد و هم گره نخورد.


951 نوشته

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

شما باید وارد شده برای ارسال نظر.