گسلها تالاب دریاچه گهر را شکل دادند و حالا این نگین فیروزهای استان لرستان منتظر ایمیل سرنوشتساز برای ثبت جهانی در کنوانسیون رامسر است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی میدان خبری، دریاچه گهر با پرآبی کامل، راه ثبت جهانی را در پیش گرفته است. احمدرضا لاهیجانزاده، معاون دریایی سازمان محیط زیست، به فارس گفت: «کارهای لازم برای ثبت این دریاچه در کنوانسیون رامسر انجام شده و احتمالاً همین روزها پاسخ رسمی دریافت خواهیم کرد.» اگر این اتفاق بیفتد، گهر بیست و هفتمین تالاب ایران و نخستین تالاب استان لرستان خواهد بود که در فهرست جهانی قرار میگیرد.
تا کنون از سال ۱۳۴۹، تنها ۲۶ تالاب ایران توانستهاند این ثبت را دریافت کنند، بنابراین ثبت گهر یک اتفاق کمسابقه و قابل توجه برای محیط زیست کشور است.
تالاب کوهستانی دریاچه گهر در ارتفاع ۲۳۶۰ متر
گهر در منطقه حفاظتشده اشترانکوه، در ارتفاع ۲۳۶۰ متری از سطح دریا واقع شده و شامل دو بخش است: گهر بزرگ و گهر کوچک یا به عبارتی گهر بالا و پایین. وسعت گهر بزرگ حدود ۱۰۰ هکتار است و عمق آن بین ۴ تا ۲۸ متر متغیر است. طول دریاچه حدود ۱۵۰۰ متر و عرض آن بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر است.
این دریاچه در طول سال پرآب است؛ برف و باران در منطقه اشترانکوه به حدی زیاد است که آب آن تقریباً هیچگاه کاهش نمییابد. به گفته کارشناسان، این ویژگی باعث شده گهر به یک اکوسیستم پایدار کوهستانی تبدیل شود.
گهر احتمالاً نتیجه یک زمینلرزه بزرگ در گذشته است. کارشناسان زمینشناسی معتقدند که حرکت گسل زاگرس و سقوط سنگهای بزرگ در دره، باعث شکلگیری این دریاچه شده است. این نکته، ارزش علمی و زمینشناسی دریاچه را دوچندان میکند و آن را به یک نمونه منحصر به فرد زمینشناسی تبدیل میکند.
زهرا نیکبین، کارشناس محیط زیست، درباره اهمیت ثبت بینالمللی میگوید که ثبت یک تالاب در کنوانسیون رامسر یعنی توجه جهانی به اکوسیستم آن. این ثبت هم باعث حفاظت بهتر و هم توسعه گردشگری مسئولانه میشود.
دریاچه گهر هر سال در مرداد و شهریور پذیرای بیشترین تعداد گردشگران است. کوهنوردان، عکاسان و طبیعتگردان، مسیرهای سنگی و جنگلی اطراف دریاچه را طی میکنند تا به این آینه طبیعی آسمان برسند. مسیر دسترسی به دریاچه، اگرچه نیازمند پیادهروی است، اما چشماندازهای مسیر، کوههای بلند و جنگلهای اطراف، تجربه بازدیدکننده را به خاطرهای فراموشنشدنی تبدیل میکند.
تالابها در فهرست جهانی؛ کنوانسیون رامسر چیست و چرا مهم است؟
تهران – کنوانسیون رامسر یک پیمان بینالمللی برای حفاظت از تالابها و مدیریت پایدار آنها است که در سال ۱۹۷۱ در شهر رامسر ایران امضا شد. هدف این پیمان، حفظ تالابهای مهم جهان از نظر اکولوژیکی، اقتصادی و فرهنگی اعلام شده است.
تالابها شامل دریاچهها، مردابها، آبگیرها، دلتای رودخانهها و آبهای ساحلی هستند و نقش حیاتی در اکوسیستم زمین دارند. این اکوسیستمها به عنوان زیستگاه گونههای گیاهی و جانوری، تنظیم جریان آب و آبهای زیرزمینی، کنترل سیلاب و جلوگیری از فرسایش و تأمین معیشت مردم محلی شناخته میشوند.
ثبت یک تالاب در کنوانسیون رامسر به معنای تعهد دولت کشور برای حفاظت و مدیریت تالاب مطابق استانداردهای بینالمللی است و نیازمند ارائه گزارشهای منظم از وضعیت تالابها میباشد.
پایان پیام/م
